Subskrybuj

Dzieje Apostolskie rozdział 1

Księga
Rozdział
1
Pierwszą Księgę napisałem, Teofilu, o wszystkim, co Jeszu czynił i czego nauczał od początku 
2
aż do dnia, w którym udzielił przez Ducha Świętego poleceń Apostołom, których sobie wybrał, a potem został wzięty do nieba.
3
Im też po swojej męce dał wiele dowodów, że żyje: ukazywał się im przez czterdzieści dni i mówił o królestwie Bożym.
4
A podczas wspólnego posiłku kazał im nie odchodzić z Jeruszalem, ale oczekiwać obietnicy Ojca: «Słyszeliście o niej ode Mnie. 
5
Jan zanurzał w wodzie, ale wy wkrótce zostaniecie zanurzeni w Tchnieniu Świętym».
6
Pytali Go zebrani: «Panie, czy w tym czasie przywrócisz królestwo Iszraela?»
7
Odpowiedział im: «Wam nie dano poznać czasy i pory, które Ojciec ustalił swoją władzą,
8
Ale przyjmiecie moc, przychodzącego do was Świętego Tchnienia i będziecie moimi świadkami w Jeruszalem, w całej Judei, w Samarii i aż na krańce ziemi.
9
Po tych słowach został uniesiony w ich obecności, a obłok zabrał Go im sprzed oczu. 
10
Kiedy wpatrywali się w Niego, jak wstępował do nieba, przystąpili do nich dwaj mężowie w białych szatach. 
11
I rzekli: «Mężowie z Galilejscy, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Ten Jeszu, wzięty od was do nieba, przyjdzie tak samo, jak widzieliście Go wstępującego do nieba». 
12
Wtedy wrócili do Jeruszalem z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jeruszalem, w odległości drogi szabatowej.
13
Przybywszy tam weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, Jakub i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda Jakubowy.
14
Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z żonami, Mariam, matką Jeszu, i braćmi Jego. 
15
Wtedy Piotr w obecności braci, a zebrało się razem około stu dwudziestu osób, tak przemówił:  
16
«Bracia, musiało wypełnić się słowo Pisma, które Tchnienie Święte zapowiedziało przez usta Dawida o Judaszu. On to wskazał drogę tym, którzy pojmali Jeszu, 
17
bo on zaliczał się do nas i miał udział w naszym posługiwaniu.
18
Za pieniądze, niegodziwie zdobyte, nabył ziemię i spadłszy głową na dół, pękł na pół i wypłynęły wszystkie jego wnętrzności.
19
Rozniosło się to wśród wszystkich mieszkańców Jeruszalem, tak że nazwano ową rolę w ich języku Hakeldamach, to znaczy: Pole Krwi.
20
Napisano bowiem w Księdze Psalmów: Niech opustoszeje dom jego i niech nikt w nim nie mieszka! A urząd jego niech inny obejmie! 
21
Trzeba więc, aby jeden z tych, którzy towarzyszyli nam przez cały czas, kiedy Pan Jeszu przebywał z nami,
22
począwszy od zanurzenia Janowego aż do dnia, w którym został wzięty od nas do nieba, stał się razem z nami świadkiem Jego zmartwychwstania».
23
Postawiono dwóch: Josefa, zwanego Barsabą, z przydomkiem Justus, i Macieja. 
24
I tak się pomodlili: «Ty, Panie, znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego wybrałeś,
25
by zajął miejsce w tym usługiwaniu i w posłannictwie, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby pójść swoją drogą».
26
I dali im losy, a los padł na Macieja. I został dołączony do jedenastu wysłanników(apostołów).