| 1 | Zabiegajcie (o) miłość. Pożądajcie zaś tego (co z) tchnienia, najbardziej byście prorokowali. | [ref] |
| 2 | Bo kto mówi językiem (obcym), nie ludziom mówi, ale Bogu; bo nikt nie rozumie [słucha], lecz on tchnieniem [duchem] mówi tajemnice. | [ref] |
| 3 | Kto natomiast prorokuje, mówi do ludzi dla zbudowania, zachęty i pociechy. | [ref] |
| 4 | Kto mówi językiem, buduje siebie; a kto prorokuje, buduje zgromadzenie. | [ref] |
| 5 | Pragnę, abyście wy wszyscy mówili językami, bardziej jednak, abyście prorokowali; gdyż ten, kto prorokuje, jest większy niż ten, kto mówi językami, chyba żeby wykładał, aby zgromadzenie doznało zbudowania. | [ref] |
| 6 | A teraz, bracia, gdybym przyszedł do was i mówił językami, na co bym wam się przydał, jeślibym wam nie powiedział czy to w objawieniu, czy w poznaniu, czy w nauce? | [ref] |
| 7 | Podobnie z wydającymi dźwięk przedmiotami martwymi, jak flet czy cytra: jeśli nie nadawałyby zróżnicowania tonom, jak można by rozpoznać, co grane na flecie, a co na cytrze? | [ref] |
| 8 | Również jeśliby trąba wydała niewyraźny głos, kto by przygotowywał się do bitwy? | [ref] |
| 9 | Tak i wy, jeśli za pomocą języka zrozumiałego słowa nie wydacie, jak da się rozpoznać, co zostało powiedziane? Bo będziecie mówić w powietrze. | [ref] |
| 10 | Na świecie jest dużo różnych dźwięków a żaden (nie) jest niemy. |
| 11 | Gdybym więc nie poznał znaczenia [mocy] dźwięku, byłbym dla tego, który mówi cudzoziemcem [barbarzyńcą], a ten, który mówi, byłby cudzoziemcem [barbarzyńcą] dla mnie. | [ref] |
| 12 | Tak i wy, skoro gorliwcami jesteście duchów [tchnienia], dla zbudowania zgromadzenia pragnijcie obfitować. | [ref] |
| 13 | Dlatego mówiący (obcym) językiem, niech się modli, aby (mógł) tłumaczyć. | [ref] |
| 14 | Jeśli bowiem modlę się językiem, moje tchnienie się modli, natomiast mój rozum jest nieproduktywny [bezowocny]. | [ref] |
| 15 | Co zatem jest? (Będę się) modlił tchnieniem, (będę się) modlił także i rozumem; śpiewał tchnieniem, śpiewał też i rozumem. | [ref] |
| 16 | Wszak jeślibyś błogosławił w tchnieniu, to jak obecny tam niezaznajomiony powie "Amen" na twoje dziękczynienie, skoro nie rozumie, co mówisz? | [ref] |
| 17 | Ty wprawdzie pięknie dziękujesz, ale drugi się nie buduje. | [ref] |
| 18 | Dziękuję Bogu, że ja więcej od was wszystkich mówię językami, | [ref] |
| 19 | ale w zgromadzeniu wolę powiedzieć pięć słów zrozumiale, aby i innych pouczyć, niż dziesięć tysięcy słów w (obcym) języku. | [ref] |
| 20 | Bracia, nie bądźcie dziećmi w myśleniu, ale w złem bądźcie jak niemowlęta. W myśleniu zaś stawajcie się dojrzali. | [ref] |
| 21 | W nakazach [prawie] jest napisane: Przez ludzi obcego języka i obcych warg przemówię do tego ludu, ale i tak Mnie nie usłuchają, mówi Pan. | [ref] |
| 22 | Języki zatem są na znak nie dla wierzących, ale dla niewierzących, a proroctwo nie dla niewierzących, ale dla wierzących. | [ref] |
| 23 | Gdyby się więc zeszło całe zgromadzenie na jednym miejscu i wszyscy mówiliby (obcymi) językami, a weszliby (ludzie) niezaznajomieni albo niewierzący, czy nie powiedzą, że szalejecie? | [ref] |
| 24 | Jeśli natomiast wszyscy prorokują, a wejdzie jakiś niewierzący albo niezaznajomiony, to przez wszystkich jest badany, przez wszystkich rozsądzany, | [ref] |
| 25 | {I tak,} tajniki jego serca są ujawniane, upadłszy na twarz, odda cześć Bogu mówiąc: Bóg naprawdę jest pośród was. | [ref] |
| 26 | Co więc, bracia? Gdy się schodzicie, każdy z was ma pieśń (lub) ma naukę, ma język, ma objawienie, ma tłumaczenie — wszystko niech się dzieje dla zbudowania. | [ref] |
| 27 | Jeśli ktoś mówi językiem, niech (to czyni) dwóch lub najwyżej trzech, i z osobna, a jeden niech tłumaczy; |
| 28 | jeśli natomiast nie ma tłumacza, niech w zgromadzeniu zamilknie, niech mówi sobie i Bogu. |
| 29 | Prorocy niech mówią dwaj lub trzej, a inni niech rozsądzają; | [ref] |
| 30 | jeśli zaś kolejnemu siedzącemu zostało dane objawienie, wcześniejszy (z mówiących) niech zamilknie. | [ref] |
| 31 | Możecie bowiem pojedynczo wszyscy prorokować, aby wszyscy mogli się uczyć i wszyscy doznawać zachęty. | [ref] |
| 32 | A duchy proroków są poddane prorokom. | [ref] |
| 33 | Bóg bowiem nie jest (Bogiem) zamieszania, lecz pokoju, jak we wszystkich zgromadzeniach świętych. | [ref] |
| 34 | Kobiety [żony] {wasze} niech w zgromadzeniach milczą, gdyż nie pozwala się im mówić; lecz niech będą poddane, jak i prawo [postanowienie] mówi. | [ref] |
| 35 | Jeśli natomiast chcą się czegoś nauczyć, niech pytają w domu swoich własnych mężów; gdyż w zgromadzeniach nie przystoi kobiecie [żonie] mówić. | [ref] |
| 36 | Czy od was Słowo Boga wyszło lub do was jedynych dotarło? | [ref] |
| 37 | Jeśli ktoś uważa, że jest prorokiem albo (pod) tchnieniem, niech uznaje, że to, co wam piszę, to nakazy Pana. | [ref] |
| 38 | Jeśli zaś ktoś (tego) nie uznaje, niech nie jest uznany. | [ref] |
| 39 | Tak więc, bracia {moi}, gorąco pragnijcie prorokować a językami mówić nie zabraniajcie. | [ref] |
| 40 | Wszystko niech się dzieje godnie i z porządkiem. | [ref] |