Subskrybuj

Księga Psalmów rozdział 19

Księga
Rozdział
1
(Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.)
2
- O chwale Bożej opowiadają niebiosa, a (dzieło) rąk wyjawia firmament. 
3
- Dzień w dzień tryska słowo, noc w noc ujawnia się wiedza,
4
- Nie ma słów ani mowy, nie słychać głosu.
5
- (Przez) całą ziemię przeszła sznurem, na krańce zamieszkałej ich opowieść. Na słońcu postawił namiot.
6
- Jak oblubieniec wychodzi z komnaty; raduje się jak mocarz, biegnący drogą. 
7
- (Z jednego) końca niebios wyłania się (i zmierza swoim) szlakiem (do drugiego) końca. Nie ma (nic) ukrytego (przed jego) żarem. 
8
Zakon Paóski jest doskonały, nawracający duszę; świadectwo Paóskie wierne, dawające mądrość nieumiejętnemu.
9
Przykazania Paóskie są prawe, uweselające serce; przykazanie Paóskie czyste, oświecające oczy.
10
Bojaźó Paóska czysta, trwająca na wieki; sądy Paóskie są prawdziwe, a przytem i sprawiedliwe;
11
Pożądliwsze nad złoto, i nad wiele najwyborniejszego złota, i słodsze nad miód i nad plastr miodowy.
12
Sługa też twój bywa oświecony przez nie; a kto ich przestrzega, odnosi zapłatę wielką.
13
Ale występki któż zrozumie? od tajemnych występków oczyść mię.
14
I od swawolnych zachowaj sługę twego, aby nie panowali nademną; tedy doskonałym będę, a będę oczyszczony od przestępstwa wielkiego.
15
Niechże będą przyjemne słowa ust moich, i rozmyślanie serca mego przed obliczem twojem, Panie, skało moja, i odkupicielu mój!