Subskrybuj

1 List do Koryntian rozdział 1

Księga
Rozdział
1Paweł, powołany Posłaniec Jeszu Pomazańca przez wolę Bożą, i Sostenes brat.[ref]
2Zgromadzeniu Bożemu, które jest w Koryncie, poświęconym w Chrystusie Jeszu, powołanym świętym, ze wszystkimi, którzy wzywają imienia Pana naszego Jeszu Pomazańca na każdym miejscu, i ich, i naszym. [ref]
3Łaska wam i pokój niech będzie od Boga, Ojca naszego, i od Pana Jeszu Pomazańca.[ref]
4Dziękuję Bogu mojemu zawsze za was dla łaski Bożej, która wam jest dana w Pomazańcu Jeszu,[ref]
5I żeście we wszystkim ubogaceni w nim we wszelkiej mowie i we wszelkiej znajomości;[ref]
6Jako świadectwo Pomazańcowe utwierdzone jest w was,[ref]
7Tak iż wam na żadnym darze nie schodzi, którzy oczekujecie objawienia Pana naszego Jeszu Pomazańca.[ref]
8Który was też utwierdzi aż do końca, abyście byli bez nagany w dzień Pana naszego, Jeszu Pomazańca.[ref]
9Wierny jest Bóg, przez którego jesteście powołani do wspólnoty Syna Jego, Jeszu Pomazańca, Pana naszego.[ref]
10A proszę was, bracia! przez imię Pana naszego, Jeszu Pomazańca, abyście mówili wszyscy to samo i żeby nie było między wami rozłamu, ale byście byli wydoskonaleni jednym umysłem i jednym zdaniem. [ref]
11Albowiem oznajmiono mi o was, bracia moi! od domowników Chloi, iż spory są między wami.[ref]
12Powiadam zaś to, że każdy z was mówi: Ja jestem Pawłowy, a ja Apollosowy, a ja Kefasowy, ja zaś Pomazańcowy.[ref]
13Podzielony jest Pomazaniec? Czy Paweł za was ukrzyżowany? Albo jesteście w imię Pawłowe zanurzeni?[ref]
14Dziękuję Bogu, że żadnego z was nie zanurzyłem, oprócz Kryspa i Gajusa;[ref]
15Aby ktoś nie mówił, że zanurzeni zostaliście w imię moje.[ref]
16Zanurzyłem też i dom Stefanasa; poza tym nie wiem, czy kogoś jeszcze zanurzyłem.[ref]
17Ponieważ nie posłał mnie Pomazaniec zanurzać, ale dobrą nowinę głosić, jednak nie w mądrości mowy, aby nie był unieważniony krzyż pomazańcowy.[ref]
18Albowiem mowa o krzyżu tym, którzy giną, jest głupstwem; ale nam, którzy dają się zbawić, jest mocą Bożą.[ref]
19Bo napisano: Wniwecz obrócę mądrość mądrych, a rozum rozumnych odrzucę.[ref]
20Gdzież jest mądry? Gdzież jest uczony w Piśmie? Gdzież badacz eonu tego? Czyż w głupstwo nie obrócił Bóg mądrości świata tego?[ref]
21Ponieważ w mądrości Bożej świat nie poznał Boga przez mądrość, upodobało się Bogu przez głupie głoszenie zbawić wierzących,[ref]
22Gdyż i Judejczycy się cudów domagają, a Hellenowie mądrości szukają.[ref]
23Ale my głosimy Pomazańca ukrzyżowanego, Judejczykom wprawdzie zgorszenie, a Hellenom głupstwo;[ref]
24Lecz samym powołanym i Judejczykom, i Hellenom głosimy Pomazańca, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą.[ref]
25Ponieważ głupstwo Boże jest mądrzejsze niż ludzie; a słabość Boża jest mocniejsza niż ludzie.[ref]
26Zobaczcie więc na powołanie wasze, bracia, że niewielu mądrych według ciała, niewielu możnych, niewielu zacnego rodu;[ref]
27Ale co głupiego jest dla świata, to wybrał Bóg, aby zawstydzić mądrych, a co słabe dla świata, wybrał Bóg, aby zawstydził mocnych.[ref]
28A niskiego urodzenia dla świata i wzgardzone, wybrał Bóg, te nieistotne, aby te znaczne unieważnić.[ref]
29Aby się nie chlubiło żadne ciało przed Bogiem.[ref]
30Lecz z niego wy jesteście w Pomazańcu Jeszu, który się nam stał mądrością od Boga i sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem,[ref]
31Aby, jak napisano: Kto się chlubi, w Panu się chlubił.[ref]