| 1 | Szymon Piotr, sługa i Apostoł Jeszu Chrystusa, tym, którzy równie z nami kosztownej wiary dostali przez sprawiedliwość Boga naszego i zbawiciela naszego, Jeszu Chrystusa. |
| 2 | Łaska i pokój niech się wam rozmnoży przez poznanie Boga i Jeszu, Pana naszego. |
| 3 | - Tak samo Boska Jego moc udzieliła nam tego wszystkiego, co się odnosi do życia i pobożności, przez poznanie i uznanie Tego, który powołał nas swoją chwałą i doskonałością. |
| 4 | - [Z powodu powołania] zostały nam udzielone drogocenne i największe obietnice, abyście się przez nie stali uczestnikami BOSKIEJ NATURY, gdy już wyrwaliście się z zepsucia pragnieniami tego świata. |
| 5 | - Dlatego też właśnie wkładając całą gorliwość, dodajcie DO WIARY waszej CNOTĘ, do cnoty POZNANIE, |
| 6 | - do poznania PANOWANIE NAD SOBĄ, do panowania WYTRWAŁOŚĆ, do wytrwałości POBOŻNOŚĆ, |
| 7 | przez zaś pobożność braterstwo, przez zaś braterstwo miłość. |
| 8 | - Gdy bowiem będziecie JE mieli i to w obfitości, nie uczynią was one bezczynnymi ani bezowocnymi przy poznawaniu Pana naszego Jeszu Pomazańca. |
| 9 | - Komu bowiem ich brak, jest ślepym - krótkowidzem i zapomniał o oczyszczeniu z dawnych swoich grzechów. |
| 10 | - Dlatego bardziej jeszcze, bracia, starajcie się umocnić wasze powołanie i wybór! TO BOWIEM CZYNIĄC, NIE UPADNIECIE NIGDY! |
| 11 | - Stosownie do tego bogato zaopatrzone zostanie wasze wejście do eonowego (epoki, ery) królestwa Pana naszego i Zbawiciela, Jeszu Pomazańca. |
| 12 | Przetoż nie zaniedbam was zawsze upominać o tych rzeczach, chociażeście umiejętni i utwierdzeni w teraźniejszej prawdzie. |
| 13 | Boć to mam za słuszną rzecz, pókim jest w tym przybytku, abym was pobudzał przez napominanie, |
| 14 | Wiedząc, iż prędkie jest złożenie przybytku mojego, jako mi i Pan nasz, Jeszu Chrystus objawił. |
| 15 | A starać się będę o to ze wszelakiej miary, abyście wy i po zejściu mojem te rzeczy sobie przypominali. |
| 16 | Albowiem nie baśni jakich misternie wymyślonych naśladując, uczyniliśmy wam znajomą Pana naszego, Jeszu Chrystusa moc i przyjście, ale jako ci, którzyśmy oczami naszymi widzieli wielmożność jego. |
| 17 | Wziął bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy mu był przyniesiony głos taki od wielmożnej chwały: ten jest on Syn mój miły, w którym mi się upodobało. |
| 18 | A głos ten myśmy słyszeli z nieba przyniesiony, będąc z nim na onej górze świętej. |
| 19 | I mamy mocniejsze prorocze słowo [naukę], które ładnie [prawidłowo] czynicie, kierując, jak (na) lampę [świecę] oświetlającą w ciemnym miejscu, dopóki kiedy dzień zaświta i gwiazda poranna [jutrzenka] wzeszłaby w sercach waszych. |
| 20 | To najpierw wiedząc, iż żadne proroctwo Pisma nie jest własnego wykładu. |
| 21 | Albowiem nie z woli ludzkiej przyniesione jest niekiedy proroctwo, ale od Ducha Świętego pędzeni będąc mówili święci Boży ludzie. |