Subskrybuj

Księga Psalmów rozdział 2

Księga
Rozdział
1Przeczże się poganie buntują, a narody przemyślają próżne rzeczy?[ref]
2Schodzą się królowie ziemscy, a książęta radzą społem przeciwko Panu, i przeciw pomazaócowi jego, mówiąc:[ref]
3Potargajmy związki ich, a odrzućmy od siebie powrozy ich.[ref]
4Ale ten, który mieszka w niebie, śmieje się; Pan szydzi z nich.[ref]
5Tedy będzie mówił do nich w popędliwości swojej, a w gniewie swoim przestraszy ich,[ref]
6Mówiąc: Jamci postanowił króla mojego nad Syonem, górą świętą moją.[ref]
7Opowiem ten dekret: Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, Jam ciebie dziś spłodził.[ref]
8Żądaj odemnie, a dam ci narody dziedzictwo twoje; a osiadłość twoję, granice ziemi.[ref]
9Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduóskie pokruszysz ich.[ref]
10Terazże tedy zrozumiejcie, królowie, nauczcie się sędziowie ziemi![ref]
11Służcie Panu w bojaźni, a rozradujcie się ze drżeniem.[ref]
12Pocałujcie syna, by się snać nie rozgniewał, i zginęlibyście w drodze, gdyby się najmniej zapaliła popędliwość jego. Błogosławieni wszyscy, którzy w nim ufają.[ref]