Subskrybuj

Księga Wyjścia rozdział 1

Księga
Rozdział
1Teć są imiona synów Izraelskich, którzy weszli do Egiptu z Jakóbem; każdy z domem swym weszli:[ref]
2Ruben, Symeon, Lewi, i Judas.[ref]
3Isaszar, Zabulon, i Benjamin.[ref]
4Dan, i Neftali, Gad, i Aser.
5A było wszystkich dusz, które wyszły z biódr Jakóbowych, siedmdziesiąt dusz; a Józef był przedtem w Egipcie.[ref]
6I umarł Józef, i wszyscy bracia jego, i wszystek on rodzaj.[ref]
7A synowie Izraelscy rozrodzili się, i rozpłodzili się, i rozmnożyli się, i zmocnili się bardzo wielce, a napełniona jest ziemia nimi.[ref]
8Między tem powstał król nowy nad Egiptem, który nie znał Józefa;[ref]
9I rzekł do ludu swego: Oto lud synów Izraelskich wielki, i możniejszy nad nas.[ref]
10Przetoż mądrze sobie pocznijmy z nimi, by się snać nie rozmnożył, a jeźliby przypadła wojna, aby się nie przyłączył i on do nieprzyjaciół naszych, i nie walczył przeciwko nam, i nie uszedł z ziemi.[ref]
11A tak ustawili nad nimi poborcę, aby go dręczyli ciężarami swemi; i zbudował lud Izraelski miasta składu Faraonowi: Pytom i Rameses.[ref]
12Ale im więcej go trapili, tem więcej się rozmnażał, i tem więcej rósł, tak, iż ściśnieni byli dla synów Izraelskich.[ref]
13I podbili Egipczanie syny Izraelskie w niewolą ciężką.
14I przykrzyli im żywot ich robotą ciężką około gliny, i około cegieł, i około każdej roboty na polu, mimo wszelaką robotę swą, do której ich używali bez litości.[ref]
15I rozkazał król Egipski babom Hebrejskim, z których imię jednej Zefora, a imię drugiej Fua;
16A rzekł: Gdy będziecie babić niewiastom Hebrejskim, a ujrzycie że rodzą, byłliby syn, zabijcież go, a jeźli córka, niech żywa zostanie.[ref]
17Ale baby one bały się Boga, i nie czyniły, jako im rozkazał król Egipski, ale żywo zachowywały chłopiątka.[ref]
18Zaczem wezwawszy król Egipski onych bab, mówił do nich: Czemuście to uczyniły, żeście żywo zachowały chłopiątka?[ref]
19I odpowiedziały baby Faraonowi: Iż nie są jako niewiasty Egipskie, niewiasty Hebrejskie; bo są duże, pierwej niż przyjdzie do nich baba, rodzą.[ref]
20I czynił dobrze Bóg onym babom; i krzewił się lud, i zmocnili się bardzo.[ref]
21I stało się, przeto że się bały one baby Boga, pobudował im domy.[ref]
22Tedy rozkazał Farao wszystkiemu ludowi swemu, mówiąc: Każdego syna, który się urodzi, w rzekę go wrzućcie, a każdą córkę żywo zachowajcie.[ref]