Subskrybuj

Księga Psalmów rozdział 77

Wersja Biblii
Księga
Rozdział
1(Przedniejszemu śpiewakowi dla Jedytuna psalm Asafowy.)[ref]
2Głos mój podnoszę do Boga, kiedy wołam; głos mój podnoszę do Boga, aby mię wysłuchał.[ref]
3W dzieó utrapienia mego szukałem Pana: wyciągałem w nocy ręce moje bez przestania, a nie dała się ucieszyć dusza moja.[ref]
4Wspominałem na Boga, a trwożyłem sobą; rozmyślałem, a utrapieniem ściśniony był duch mój. Sela.[ref]
5Zatrzymywałeś oczy moje, aby czuły; potartym był, ażem nie mógł mówić.[ref]
6Przychodziły mi na pamięć dni przeszłe i lata dawne.[ref]
7Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:[ref]
8Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?[ref]
9Izali do koóca ustanie miłosierdzie jego, i koniec weźmie słowo od rodzaju aż do rodzaju? Izali zapomniał Bóg zmiłować się?[ref]
10Izali zatrzymał w gniewie litości swoje? Sela.[ref]
11I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.[ref]
12Wspominać sobie będę na sprawy Paóskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.[ref]
13I będę rozmyślał o wszelkiem dziele twojem, i o uczynkach twoich będę mówił:[ref]
14Boże! święta jest droga twoja. Któryż Bóg jest tak wielki, jako Bóg nasz?[ref]
15Tyś jest Bóg, który czynisz cuda; podałeś do znajomości między narody moc twoję.[ref]
16Odkupiłeś ramieniem twojem lud swój, syny Jakóbowe i Józefowe. Sela.[ref]
17Widziały cię wody, o Boże! widziały cię wody, i ulękły się, i wzruszyły się przepaści.[ref]
18Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.[ref]
19Huczało grzmienie twoje po obłokach, błyskawice oświeciły okrąg ziemi, ziemia się wzruszyła i zatrzęsła.[ref]
20Przez morze była droga twoja, a ścieżki twoje przez wody wielkie, wszakże śladów twoich nie było.[ref]
21Prowadziłeś lud twój, jako stado owiec, przez rękę Mojżesza i Aarona.