| 1 | Ty jednak głoś to, co jest zgodne ze zdrową nauką: |
| 2 | Starsi (niech) będą trzeźwi, szlachetni, rozsądni, zdrowi w wierze, miłości, wytrwałości. |
| 3 | Starsze (kobiety) podobnie [tak samo] w stanie świętym [godnym], nieoszczercze [diabelskie], nie winu licznemu [wielu] zniewolone [uzależnione], pouczające (tego, co dobre). |
| 4 | Aby strofowały [trenowały, korygowały] młode (kobiety), (jak) kochać (swojego) mężczyznę [męża] (i) być kochające dzieci, |
| 5 | rozsądne, czyste [nieskalane], gospodarne [pracowite w domu], dobre, podporządkowane swoim mężczyznom — żeby Słowu Bożemu nie bluźniono. |
| 6 | Młodzieóców także napominaj, aby byli trzeźwi; |
| 7 | We wszystkiem samego siebie wystawiając za wzór dobrych uczynków, mając w nauce całość, powagę, |
| 8 | Słowo zdrowe, nienaganione, aby ten, kto by się sprzeciwił, zawstydzić się musiał, nie mając nic, co by o was miał złego mówić. |
| 9 | Sług nauczaj, aby byli poddani panom swoim, we wszystkiem się im podobając, nie odmawiając, |
| 10 | W niczem nie oszukując, ale we wszystkiem wierność uprzejmą pokazując, aby naukę zbawiciela naszego, Boga, we wszystkiem zdobili. |
| 11 | Pojawiła się bowiem łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, |
| 12 | Dyscyplinująca nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności oraz światowych pożądliwości i żyli rozsądnie, sprawiedliwie i pobożnie w tym eonie, |
| 13 | w oczekiwaniu cudownej nadziei i pojawienia się chwały wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jeszu Pomazańca, |
| 14 | który dał za nas samego siebie, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na szczególną własność, gorliwy w szlachetnych czynach. |
| 15 | To mów i napominaj, i strofuj ze wszelką powagą; żaden tobą niechaj nie gardzi. |