| 1 | Gdy Jeszu skończył dawać te wskazania dwunastu swoim uczniom, odszedł stamtąd, aby nauczać i głosić w ich miastach. |
| 2 | Tymczasem Jan, skoro usłyszał w więzieniu o czynach Pomazańca, posłał swoich uczniów |
| 3 | z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?» |
| 4 | Jeszu im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: |
| 5 | niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli wstają, biednym głoszona jest dobra nowina. |
| 6 | A szczęśliwy jest ten, kto we Mnie nie zwątpi». |
| 7 | Gdy oni odchodzili, Jeszu zaczął mówić do tłumów o Janie: «Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? |
| 8 | Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. |
| 9 | Po coście więc wyszli? Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. |
| 10 | On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego posła przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. |
| 11 | Amen, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Zanurzyciela. Lecz najmniejszy w królestwie niebios większy jest niż on. |
| 12 | A od czasu Jana Zanurzyciela aż dotąd królestwo niebios doznaje przemocy i ludzie gwałtowni przechwytują je. |
| 13 | Wszyscy bowiem Prorocy i Prawo prorokowali aż do Jana. |
| 14 | A jeśli chcecie przyjąć, to on jest Eliaszem, który ma przyjść. |
| 15 | Kto ma uszy, niechaj słucha! |
| 16 | Lecz z kim mam porównać to pokolenie? Podobne jest do przebywających na rynku dzieci, które przymawiają swym rówieśnikom |
| 17 | "Przygrywaliśmy wam, a nie tańczyliście; biadaliśmy, a wyście nie zawodzili". |
| 18 | Przyszedł bowiem Jan: nie jadł ani nie pił, a oni mówią: "Złe tchnienie go opętało". |
| 19 | Przyszedł Syn Człowieczy: je i pije. a oni mówią: "Oto żarłok i pijak, przyjaciel celników i grzeszników". A mądrość usprawiedliwiona z dala od synów swoich. |
| 20 | Wtedy począł czynić wyrzuty miastom, w których najwięcej Jego cudów się dokonało, że nie zmieniły się. |
| 21 | "Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno w worze i w popiele by się zmieniły. |
| 22 | Toteż powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam. |
| 23 | A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba będziesz wywyższone? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, zostałaby aż do dnia dzisiejszego. |
| 24 | Toteż powiadam wam: Ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie». |
| 25 | W owym czasie Jeszu przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i inteligentnymi, a objawiłeś je dzieciom. |
| 26 | Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. |
| 27 | Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić. |
| 28 | Przyjdźcie do Mnie wszyscy przemęczeni i przeciążeni, a Ja odświeżę [dam odpoczynek] was. |
| 29 | Weźcie jarzmo moje na siebie [was] i uczcie (się) ode Mnie, bo [że] łagodny jestem i pokorny [uniżony] sercem, a znajdziecie odpoczynek [ukojenie] dla dusz waszych. |
| 30 | Albowiem jarzmo moje jest delikatne, a moje obciążenie lekkie». |