https://jeszu.com/media/com_zefaniabible/images/bible_100.jpg https://jeszu.com/index.php/component/zefaniabible/standard/biblia/21-ecclesiastes/1-chapter?Itemid=&ord=071426 https://jeszu.com/index.php/component/zefaniabible/standard/biblia/21-ecclesiastes/1-chapter?Itemid=&ord=071426 Zefania Bible pl-pl Jeszu jest Panem Księga Eklezjasty rozdział 1 https://jeszu.com/index.php/component/zefaniabible/standard/biblia/21-ecclesiastes/1-chapter?Itemid=&ord=071426 https://jeszu.com/index.php/component/zefaniabible/standard/biblia/21-ecclesiastes/1-chapter?Itemid=&ord=071426 Tue, 14 Jul 2026 18:12:11 +0200 Słowa kaznodziei, syna Dawidowego, króla w Jeruszalem.  Ulotność nad ulotnością, powiedział kaznodzieja; ulotność nad ulotnością, wszystko (jest) ulotne. Cóż za pożytek ma człowiek ze wszystkiej pracy swej, którą prowadzi pod słoócem? Jeden rodzaj przemija, a drugi rodzaj nastaje; lecz ziemia na wieki stoi. Słoóce wschodzi i słoóce zachodzi, a spieszy się do miejsca swego, kędy wschodzi; Idzie na południe, a obraca się na północy; wiatr ustawicznie krążąc idzie, a po okręgach swoich wraca się wiatr. Wszystkie rzeki idą do morza, wszakże morze nie wylewa; do miejsca, z którego rzeki płyną, wracają się, aby zaś stamtąd wychodziły. Wszystkie rzeczy są pełne zabaw, a człowiek nie może ich wymówić; oko nie nasyci się widzeniem, a ucho nie napełni się słyszeniem. Co było, jest to, co być ma; a co się teraz dzieje, jest to, co się dziać będzie, a niemasz nic nowego pod słoócem. Jestże jaka rzecz, o którejby kto rzec mógł: Wej! to coś nowego? I toć już było za onych wieków, które były przed nami. Niemasz pamiątki pierwszych rzeczy; także też i potomnych, które będą, nie będzie pamiątki u tych, którzy potem nastaną. Ja kaznodzieja byłem królem Izraelskim w Jeruzalemie; I przyłożyłem do tego serce swe, abym szukał, i doszedł mądrością swoją wszystkiego, co się dzieje pod niebem. (Tę zabawę trudną dał Bóg synom ludzkim, aby się nią trapili.) Widziałem wszystkie sprawy, które się dzieją pod słoócem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha. Co jest krzywego, nie może być wyprostowane, a niedostatki nie mogą być policzone. Przetoż takiem myślał w sercu swem, mówiąc: Otom ja uwielbił i rozszerzył mądrość nad wszystkich, którzy byli przedemną w Jeruzalemie, a serce moje dostąpiło wielkiej mądrości i umiejętności. I przyłożyłem do tego serce moje, abym poznał mądrość i umiejętność, szaleóstwo i głupstwo; alem doznał, iż to jest utrapieniem ducha. Bo gdzie wiele mądrości, tam jest wiele gniewu; a kto przyczynia umiejętności, przyczynia boleści.