| 1 | Bądźcie naśladowcami moimi, jak ja pomazańcowym; |
| 2 | Chwalę was zaś {bracia}, że we wszystkim o mnie pamiętacie i — jak wam przekazałem — przekazu tego się trzymacie. |
| 3 | Chcę natomiast, abyście wiedzieli, że głową każdego mężczyzny jest Pomazaniec, a głową żony mąż, a głową Pomazańca Bóg. |
| 4 | Każdy mężczyzna, który się modli lub prorokuje z nakrytą głową, hańbi swoją głowę. |
| 5 | I każda kobieta, która się modli lub prorokuje z nie nakrytą głową, hańbi swoją głowę, bowiem to jest jedno i to samo, jakby była ogolona. |
| 6 | Bo jeśli kobieta nie nakrywa się, to niech się ostrzyże; a skoro hańbi kobietę ostrzyc się lub golić, to niech się przykrywa. |
| 7 | Mężczyzna [mąż] bowiem nie powinien nakrywać głowy, będąc obrazem i chwałą Boga, kobieta [żona] zaś jest chwałą mężczyzny [męża]. |
| 8 | Gdyż nie mężczyzna jest z kobiety, lecz kobieta z mężczyzny. |
| 9 | I nie mężczyzna został stworzony ze względu na kobietę, ale kobieta ze względu na mężczyznę. |
| 10 | Dlatego kobieta powinna mieć władzę [znak poddania] na głowie ze względu na Posłów [aniołów]. |
| 11 | Zresztą w Panu ani kobieta jest bez [wolna od] mężczyzny, ani mężczyzna jest bez [wolny od] kobiety. |
| 12 | Bo jak kobieta z mężczyzny, tak też mężczyzna przez kobietę, a wszystko z Boga. |
| 13 | Sami w sobie osądźcie: Czy kobiecie przystoi modlić się do Boga bez nakrycia? |
| 14 | Czyż sama natura nie uczy was, że mężczyźnie, jeśli nosi długie włosy, przynosi to wstyd, |
| 15 | zaś kobieta, jeśli nosi długie włosy, jest to jej chwałą? Gdyż włosy zostały jej dane za okrycie. |
| 16 | A jeśli ktoś myśli się spierać, my takiego zwyczaju nie mamy, ani zgromadzenia Boże. |
| 17 | To natomiast zarządzając, nie pochwalam, że schodzicie się nie ku lepszemu, ale ku gorszemu. |
| 18 | Przed wszystkim więc słyszę, że gdy się jako zgromadzenie schodzicie, powstają między wami podziały i po części temu wierzę. |
| 19 | Bo i muszą być wśród was różne stronnictwa, aby ci, którzy są wypróbowani, stali się wśród was widoczni. |
| 20 | Gdy więc schodzicie się razem, nie jest (to) spożywanie Wieczerzy Pańskiej; |
| 21 | każdy bowiem własny posiłek wcześniej bierze do zjedzenia i jeden jest głodny, a drugi pijany. |
| 22 | Czy nie macie domów, aby jeść i pić? Albo czy na zgromadzenie Boże patrzycie z góry i zawstydzacie tych, którzy nic nie mają? Co mam wam powiedzieć? Czy mam was pochwalić? Za to nie pochwalam. |
| 23 | Ja bowiem przejąłem od Pana to, co też wam przekazałem, że Pan Jeszu tej nocy, której był wydany, wziął chleb |
| 24 | A podziękowawszy, złamał i rzekł: Bierzcie, jedzcie; to jest ciało moje za was, {które jest łamane}. To czyńcie na moją pamiątkę. |
| 25 | Podobnie i kielich po wieczerzy, mówiąc: Ten kielich to nowa umowa we krwi mojej; to czyńcie, kiedy{kolwiek} {byście} pili na moją pamiątkę. |
| 26 | Kiedy bowiem {byście} jedli ten chleb i pili ten kielich, śmierć Pana ogłaszacie, aż do (Jego) przyjścia. |
| 27 | Dlatego też, kto by jadł ten chleb i pił z kielicha Pańskiego niegodnie, winien będzie ciała i krwi Pana. |
| 28 | Niech więc człowiek bada samego siebie i w ten sposób niech je z tego chleba i pije z tego kielicha. |
| 29 | Bo kto je i pije {niegodnie} nie rozróżniając ciała {Pańskiego}, je i pije wyrok na siebie. |
| 30 | Dlatego wśród was wielu jest słabych i chorych, a liczni są usypiani. |
| 31 | Gdybyśmy {bowiem} sami siebie osądzali, nie bylibyśmy sądzeni. |
| 32 | Sądzeni natomiast przez Pana, jesteśmy karceni [upominani], abyśmy nie byli potępieni wraz ze światem. |
| 33 | Dlatego, moi bracia, gdy się schodzicie, aby zjeść, czekajcie jedni na drugich. |
| 34 | Jeśli ktoś głodny, niech je w domu, abyście się nie schodzili na (własny) sąd. Co do pozostałych spraw, zarządzę, gdy przyjdę. |