http://jeszu.com/media/com_zefaniabible/images/bible_100.jpg http://jeszu.com/index.php/component/zefaniabible/standard/biblia/20-proverbs/1-chapter?Itemid=&ord=060726 http://jeszu.com/index.php/component/zefaniabible/standard/biblia/20-proverbs/1-chapter?Itemid=&ord=060726 Zefania Bible pl-pl Jeszu jest Panem Księga Przysłów rozdział 1 http://jeszu.com/index.php/component/zefaniabible/standard/biblia/20-proverbs/1-chapter?Itemid=&ord=060726 http://jeszu.com/index.php/component/zefaniabible/standard/biblia/20-proverbs/1-chapter?Itemid=&ord=060726 Sun, 07 Jun 2026 13:26:00 +0200 Przypowieści Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego, Dla poznania mądrości i ćwiczenia, ku wyrozumieniu powieści roztropnych; Dla pojęcia ćwiczenia w rozumie, w sprawiedliwości, w sądzie i w prawości; Dla podania prostakom ostrożności, młodemu umiejętności, i opatrzności. Tych gdy mądry słuchać będzie, przybędzie mu nauki, a roztropny w radach opatrzniejszy będzie, Aby zrozumiał przypowieści, i wykłady ich, słowa mądrych i zagadki ich. Bojaźó Paóska jest początkiem umiejętności; ale głupi mądrością i ćwiczeniem gardzą.  Słuchaj, synu karcenia ojca i nie porzucaj pouczeń matki.  Ponieważ wieńcem powabnym to (jest na) szczycie (głowy), łańcuchem na szyi.   Synu mój, jeśli (cię) namawiają grzesznicy, nie zgadzaj (się).  Jeśli powiedzą: Chodź z nami, wykrwawić potajemnie niewinnego bez powodu.   Pożremy [połkniemy] (jak) szeol żywych, całych, powalimy (do) dołu.  Wszystkimi kosztownościami cennymi, (jakie) znajdziemy, wypełnimy (nasze) domy łupami.  Los [kamyk] swój dorzuć do naszego. Sakiewka jedna będzie wszystkich.  Synu mójâ nie chodźże z nimi w drogę; zawściągnij nogi twojej od ścieżek ich. Albowiem nogi ich ku złemu bieżą, i spieszą się na wylanie krwi. Bo jako próżno zastawiają sieci przed oczyma wszelkiego ptaka skrzydlastego: Tak i ci na krew swoję czyhają, a zasadzają się na duszę swoję. Takieć są ścieszki każdego czyhającego na zysk, który duszę pana swego odbiera. Mądrość na dworzu woła, głos swój na ulicach wydaje. W największym zgiełku woła, u wrót bram, w miastach powieści swoje opowiada, mówiąc: Prostacy! dokądże się kochać będziecie w prostocie? a naśmiewcy pośmiewisko miłować będziecie? a głupi nienawidzieć umiejętności będziecie? Nawróćcież się na karanie moje; oto wam wydam ducha mojego, a podam wam do znajomości słowa moje. Ponieważem wołała, a nie chcieliście; wyciągałam rękę moję, a nie był, ktoby uważał; Owszem odrzuciliście wszystkę radę moję, a karności mojej nie chcieliście przyjąć; Przetoż ja w zginieniu waszem śmiać się będę, będę z was szydziła, gdy przyjdzie, czego się strachacie. Gdy przyjdzie jako spustoszenie, czego się strachacie, i gdy zginienie wasze przypadnie jako wicher, gdy przyjdzie na was ucisk i utrapienie; Tedy mię wzywać będą, a nie nie wysłucham; szukać mię będą z poranku, a nie znajdą mię. Przeto, iż mieli w nienawiści umiejętność, a bojaźni Paóskiej nie obrali sobie, Ani przestawali na radzie mijej, ale gardzili wszelką karnością moją: Przetoż będą używać owocu dróg swoich, a radami swemi nasyceni będą. Bo odwrócenie prostaków pozabija ich, a szczęście głupich wytraci ich. Ale kto mię słucha, bezpiecznie mieszkać będzie, a będzie wolny od strachu złych rzeczy.